பெண் – யாரோ எழுதிய கவிதை

29/06/2010 at 10:59 முப (கவிதை, கவிதைகள், பெண், Uncategorized) (, , )

ஒன்பது மாத கருவறை கதகதப்பு, முதல் அழுகை,

காற்றில் சுற்றுகையில் குடையாகும் பாவாடை,

கெண்டை கால்களுடன் சண்டை போடும் கொலுசுகள்,

இறுகப் பின்னிய ரெட்டை  ஜடை,

புரியாமல் பூரிக்கும் முதல் ரத்தம்,

கண்ணாடி முன் நிற்கும் கர்வ நிமிடங்கள்,

கன்னத்து ரெட்டக்குழிகளின்  வெட்கம்,

மார்புடன் அணைத்து போகும் புத்தகங்கள்,

பயத்தில் பிரசவிக்கும் உதட்டு  வியர்வை,

தேக  வாசனையுடன்  சின்ன கைக்குட்டை,

சோகத் துணையாய்  ஈரத் தலையணை,

வெட்கத்தில் விரல்விடும் முதல் ஸ்பரிசம்,

அழுகையில் அரவணைக்கும் ஆண்மை,

உயிர் பிளந்து உடையும் பனிக்குடம்,

சுரந்து போகும் தாய்மை துளி,

அம்மா என்ற அழைப்பின் வருடல்,

அத்தனையும் அனுபவிக்க

அடுத்த பிறவியிலாவது பிறக்க வேண்டும்

கள்ளிச்செடிகள் இல்லாத தேசம் ஒன்றில்.

Advertisements

நிரந்தர பந்தம் 4 பின்னூட்டங்கள்

மெல்ல நுழைந்தாய் என் மனசுல

27/06/2010 at 7:12 முப (காதல், பாடல்கள், Uncategorized) (, , , )

மெல்ல  நுழைந்தாய்  என்  மனசுல
தொல்லை  கொடுத்தாய் நான்  தூங்கல

மெல்ல  நுழைந்தாய்  என்  மனசுல
தொல்லை  கொடுத்தாய் நான்  தூங்கல

உசுருக்குள்  உன்னை  எந்தன்
நெஞ்சுக்குள்ள  தச்சவளே
அன்புக்கு  கட்டுப்பட்ட
என்ன  துக்கி  எரிஞ்சவளே
சோகம்  மனசுல  அழவும் முடியலை
நண்பர்கள்  வந்தால்  கூட
பேசவும்  முடியலை

மெல்ல  நுழைந்தாய்  என்  மனசுல
தொல்லை  கொடுத்தாய் நான்  தூங்கல

என் நினைவும் மூச்சும் உன்னிடம்  தான்
எந்தன் வாழ்க்கைக்கு அர்த்தம் ஒன்று சொல் பெண்ணே
உன்னுடன்  சேர்ந்து வாழ துடிக்குது கண்ணே
எத்தனை நாட்கள் உன்னிடம் என் காதலை சொல்லியிருப்பேன்
இன்று ஒரு முறையாவது நெருங்கி வருவாயா தென்றலே
என்று நாடி உனக்காக
துடிக்குதே மனம் தவிக்குதே
அன்பு சொரிந்து என் காதல் உருகுதே
நெஞ்சு முழுவதும் உன்னை நான் நினைக்கின்றேன்
பெண்ணே உருவாக்குவேன்  யுகம் ஒன்று அது உனக்கும் எனக்குமே
நீ வாழ உலகில் நான் ஒரு சுகம் தருவேன்
அதில் நீயும் நானும் ஒன்று கூடுவோமே
புதிய வாழ்க்கை ஒன்றை நாமும் தேடுவோமே அதில் வாழுவோமே

மெல்ல  நுழைந்தாய்  என்  மனசுல
தொல்லை  கொடுத்தாய் நான்  தூங்கல

மெல்ல  நுழைந்தாய்  என்  மனசுல
தொல்லை  கொடுத்தாய் நான்  தூங்கல

சந்தோசம் தந்தாய் அப்போ ஏனோ நான் புலம்பினேன்
துன்பங்கள் தந்தாய் இப்போ ஏனோ நான் புலம்புகிறேன்
உசிரும் உறக்கமும் உனக்காய் தந்து என்னை நானே வாட்டுகிறேன்
அன்பே ……

மெல்ல  நுழைந்தாய்  என்  மனசுல
தொல்லை  கொடுத்தாய் நான்  தூங்கல

மெல்ல  நுழைந்தாய்  என்  மனசுல
தொல்லை  கொடுத்தாய் நான்  தூங்கல

உசுருக்குள்  உன்னை  எந்தன்
நெஞ்சுக்குள்ள  தச்சவளே
அன்புக்கு  கட்டுப்பட்ட
என்ன  துக்கி  எரிஞ்சவளே
சோகம்  மனசுல  அழவும் முடியலை
நண்பர்கள்  வந்தால்  கூட
பேசவும்  முடியலை

மெல்ல  நுழைந்தாய்  என்  மனசுல
தொல்லை  கொடுத்தாய் நான்  தூங்கல

மெல்ல  நுழைந்தாய்  என்  மனசுல
தொல்லை  கொடுத்தாய் நான்  தூங்கல

நிரந்தர பந்தம் 1 பின்னூட்டம்

அன்னையின் ஈமச் சடங்கு

18/06/2010 at 2:49 முப (கவிதை, கவிதைகள், பாடல்கள்) (, , , , , , )

பட்டினத்தடிகள் துறவியாக ஊர் ஊராகத் திரிந்து கொண்டிருந்த காலத்தில் அவருடைய அன்னையார் மரணமடைந்தார். அவருடைய ஈமச்சடங்கை எங்கிருந்தாலும் வந்து செய்து தருவேன் என்று வாக்களித்திருந்த பட்டினத்தடிகள் சரியான நேரத்தில் சுடுகாட்டினை அடைந்தார். அவருடைய தாயின் சிதைக்காக உறவினர்கள் அடுக்கியிருந்த காய்ந்த விறகுகளை அகற்றிவிட்டு பச்சை வாழைமட்டைகளையும் இலைகளையும் கொண்டு சிதை அடுக்கி பத்துபாடல்கள் பாடி சிதையைப் பற்றச் செய்தார். அந்தப் பாடல்கள் மிகப் புகழ்பெற்றவை.

ஐயிரண்டு திங்களாய் அங்கமெலாம் நொந்து பெற்றுப்
பையலென்ற போதே பரிந்தெடுத்துச் செய்ய இரு
கைப்புறத்தில் ஏந்திக் கனகமுலை தந்தாளை
எப்பிறப்பில் காண்பேன் இனி
முந்தித் தவம் கிடந்து முன்னூறு நாள்சுமந்தே
அந்திபகலாய்ச் சிவனை ஆதரித்துத் தொந்தி
சரியச் சுமந்து பெற்ற தாயார் தமக்கோ
எரியத் தழல் மூட்டுவேன்
வட்டிலிலும் தொட்டிலிலும் மார்மேலும் தோள்மேலும்
கட்டிலிலும் வைத்தென்னைக் காதலித்து முட்டச்
சிறகிலிட்டுக் காப்பாற்றிச் சீராட்டிய தாய்க்கோ
விறகிலிட்டுத் தீமூட்டு வேன்
நொந்து சுமந்து பெற்று நோவாமல் ஏந்திமுலை
தந்து வளர்த்தெடுத்துத் தாழாமே அந்திபகல்
கையிலே கொண்டென்னைக் காப்பாற்றிய தாய்தனக்கோ
மெய்யிலே தீமூட்டு வேன்
அரிசியோ நானிடுவேன் ஆத்தாள் தனக்கு
வரிசையிட்டுப் பார்த்து மகிழாமல் உருசியுள்ள
தேனே திரவியமே செல்வத் திரவியப்பூ
மானே எனஅழைத்த வாய்க்கு
அள்ளி இடுவது அரிசியோ தாய்தலைமேல்
கொள்ளிதனை வைப்பேனோ கூசாமல் மெள்ள
முகமேல் முகம்வைத்து முத்தாடி என்றன்
மகனே எனஅழைத்த வாய்க்கு
முன்னை இட்ட தீ முப்புறத்திலே
பின்னை இட்ட தீ தென்இலங்கையில்
அன்னை இட்ட தீ அடிவயிற்றிலே
யானும் இட்ட தீ மூள்கமூள்கவே
வேகுதே தீயதனில் வெந்து பொடிசாம்பல்
ஆகுதே பாவியேன் ஐயகோ மாகக்
குருவி பறவாமல் கோதாட்டி என்னைக்
கருதி வளர்த்தெடுத்த கை
வெந்தாளோ சோணகிரி வித்தகா நின்பதத்தில்
வந்தாளோ என்னை மறந்தாளோ சந்ததமும்
உன்னையே நோக்கி உகந்து வரம் கிடந்து என்
தன்னையே ஈன்றெடுத்த தாய்
வீற்றிருந்தாள் அன்னை வீதிதனில் இருந்தாள்
நேற்றிருந்தாள் இன்றுவெந்து நீறானாள் பால்தெளிக்க
எல்லோரும் வாருங்கள் ஏதென்று இரங்காமல்
எல்லாம் சிவமயமே யாம்
[digg=http://digg.com/url_to/story_on_digg]

நிரந்தர பந்தம் 2 பின்னூட்டங்கள்

இல்லையென்று கவலையில்லை

17/06/2010 at 5:34 பிப (கவிதை, காதல்) (, , , )

நீ இல்லாத
எதிர்காலத்தை எண்ணி
எனக்கு கவலையில்லை
உன்னைவிட
என்னையது
வருத்தப்போவதில்லை
பசுமையான நினைவுகள்
என் நெஞ்சோரம்
சாமரம் வீசும்
கண்மூடி
உறங்கும் போதும்
கனவலையில்
காட்சியாக விரியும்
உன்னைவிடவும்
உன் நினைவுகள்
அழகானவை
அமைதியானவை
அவை என்னை
அழவைப்பதில்லை

-மீரா.

நிரந்தர பந்தம் பின்னூட்டமொன்றை இடுங்கள்